Południowa wewnętrzna pierzeja Rynku na przestrzeni lat...
Rok 1904 r.
 |
| Rok 1954, fot. Olgierd Czerner |
 |
| Rok ~1971, fot. Stefan Arczyński |
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rynek. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rynek. Pokaż wszystkie posty
sobota, 22 maja 2021
50 lat różnicy... (i później)
środa, 21 kwietnia 2021
Oleśnica neonami świecąca!
Fotografia autorstwa Stanisława Bibika, 1972 (olesnica.nienaltowski.net/Fotografie.htm)
Dwa dni temu wśród komentarzy
dotyczących szyldów nad sklepami w Rynku, Daniel Piec wspomniał o
neonach "jak kiedyś we Wrocławiu".
Otóż nie tylko we Wrocławiu, ale też w Oleśnicy w latach 60 i 70 noce rozświetlało całkiem sporo neonów sklepowych.
Teraz "neony" robi się z LEDów, są trwalsze, bezpieczniejsze i ekonomiczniejsze.
Może warto znów rozświetlić Rynek?
 | |
| Fotografia autorstwa Andrzeja Komarzyńca, połowa lat '60 (kolorowane) |
 |
| Neony po obu stronach budynku: Społem, Spółdzielczy Dom Handlowy, SDH |
 |
Neony: Cukiernia, Społem, Jubiler, Upominki |
 |
Neony: Hotel Śląsk |
 |
Na DH Centrum pozostał jedynie neon Dom Handlowy, po prawej nad sklepem neon DOM |
 |
Neon Dom Towarowy |
 |
Neony: Hotel Perła |
Poniższe zdjęcia autorstwa Stanisława Bibika z roku 1972 r. pochodzą ze strony https://www.olesnica.nienaltowski.net/Fotografie.htm
poniedziałek, 19 kwietnia 2021
Ring/Rynek 57 - 1927/1954
 |
| Główny sklep firmy Ortelt, Ring 57 /folder reklamowy, 1927/ |
 |
| Rynek 57 /fot. Olgierd Czerner, 1954/ |
Główny sklep firmy Gustav Ortelt G.m.b.H. mieścił się w Rynku pod numerem 57, czyli mniej więcej tam, gdzie dziś kawiarnia Amaretto.
Poniższy tekst pochodzi z reklamy datowanej na 1927 r.
"1 kwietnia 1899 założyciel spółki, Gustav Ortelt, przejął działalność firmy „Hermann & Rudolph”, w której przez wiele lat był kierownikiem. Z biegiem lat niestrudzonej pracy, przy wsparciu wieloletnich współpracowników, udało mu się doprowadzić do osiągnięcia przez firmę wysokiej pozycji w mieście. Sklep firmy, jako pierwszy w Rynku, posiadał stałą dwupoziomową ekspozycję handlową (również na I piętrze – sprzęt AGD). W 1903 r. firma rozpoczęła hurtowy handel pasteryzatorami i słojami do pasteryzacji, osiągając wkrótce znaczący udział na rynku wschodniej części Niemiec. Skuteczny rozwój firmy doprowadził do utworzenia własnej wytwórni pasteryzatorów i innych wyrobów z blachy, korzystającej z nowoczesnych maszyn pozwalających osiągnąć wysoką jakość produktów."
 |
| Reklama firmy /ebay.de/ |
Sklep w Rynku oferował: wszelkie artykuły dla rolnictwa, ogrodnictwa, sprzęty gospodarstwa domowego, narzędzia ze stali, piece i kuchenki, materiały elektryczne, materiały budowlane.
Fila przy Sejmowej – „Eisenhof”: pręty stalowe, stal, blachy, artykuły dla kołodziejstwa i kowalstwa, części do pługów i żniwiarek, pompy i rury wodociągowe, materiały zduńskie.
Kamienica, tak jak cała pierzeja, została zniszczona w czasie walk o miasto 24/25 stycznia 1945 r.
Oprócz sklepu w Rynku i filii przy Sejmowej (Herrenstrasse 7), firma posiadała działkę fabryczną oraz plac składowy z bocznicą kolejową przy dworcu towarowym. Do Gustava Ortelta należały również: w 1921 r. dom przy Ritterstrasse 5 (ob. Rycerska), w 1933 r. parcela budowlana Ohlauer Strasse 25 (róg 3. Maja i Słowackiego).
Rodzina Orteltów mieszkała w istniejącym do dziś domu przy Słowackiego 7 (Kronprinzenstrasse 7).
wtorek, 23 lutego 2021
Wieszak 'Franz Krause'
Najnowszy eksponat w mojej, liczącej teraz 5 sztuk, kolekcji wieszaków z Oels.
Kilka już opisałem na facebookowym fanpage'u z obietnicą kontynuowania cyklu, ale myślę, że dopiero założenie "bloga" zmotywuje mnie do pokazania reszty zbiorów.
Jak wspomniałem wieszak piąty, ale pierwszy do powieszenia spodni. Na początku zastanawiałem się, czy aby na pewno do spodni, bo zmylił mnie brak haczyka umożliwiającego jego zawieszenie. Ale Google pomogło i już wiem, jak mogła wyglądać całość. Teraz muszę szukać do kompletu normalnego wieszaka od Krausego 😉
Sklep rodziny Krause mieścił się w Rynku 7-9.
 |
| Lewa narożna kamienica Ring 7. /fotopolska.eu/ |
 |
| Od prawej strony kamienice 7, 8 i 9 (ta żółtawa dwupiętrowa) /fotopolska.eu/ |
Sklep z artykułami żelaznymi (wg reklamy: narzędzia, wyroby firmy Solinger, materiały budowlane, ówczesne AGD, farby, amunicja myśliwska) nosi najprawdopodobniej nazwę jego założyciela, Franza Krasuego. We wspomnianej książce adresowej właścicielem sklepu w 1921 r. jest Karl Krause.
Czego dowiadujemy się z listy mieszkańców http://www.gca.ch/Genealogie/Oels układając całość chronologicznie?
Biznes z artykułami żelaznymi F. Krause wspomniany jest już w 1875 r.
Franz Krause był podoficerem Landwehry (1865, 2. Bataillon (Oels) 3. Niederschles. Landwehr Regiment Nr. 50).
Karl Krause (właściciel sklepu w 1921, syn Franza?) kupiec, radny miejski, był posiadaczem również kamienicy przy Färberstrasse (Traugutta) 7 i jakichś zabudowań przy murach obronnych od strony ul. Rzemieślniczej (Kaiserstrasse 2b).
Jeśli wymieniany w spisie C. Krause, to nasz Karl (a wiele na to wskazuje), to był on również prezesem stowarzyszenia kupców (Kaufmännischen Vereins), kolumny sanitarnej Czerwonego Krzyża i bractwa strzeleckiego. Grubsza fisza.
Kolejny Franz Krause (wnuk założyciela?), również kupiec z biznesie żelaznym, kapitan rezerwy, poległ 04.09.1943 r. pod Gawryłowem na froncie wschodnim.
Wracając do wieszaka - jest sprawny (choć filcowe wykończenie nadgryzły mole oraz ząb czasu) i nadal może spełniać swoją funkcję. Udało mi się nawet znaleźć spodnie pod kolor filcu 😉
C.d. pewnie n.
piątek, 19 lutego 2021
Kij w mrowisko
Dzisiaj wsadzę kij w mrowisko 😉
Kiedy wrzucam widokówkę czy zdjęcie pokazujące starą zabudowę tego miejsca, to wiem z góry, że od razu robi się hurr-durr "ohydny kwadraciak", "jak mogli wyburzyć / nie odbudować" etc.
Nie
powiem, że tego nie rozumiem, ale ja się do budynku DH Centrum po prostu
przyzwyczaiłem. Stoi tam od ponad pół wieku, całe moje życie. Jest już
dla mnie częścią Oleśnicy. Widziałem wiele brzydszych rynków niż
oleśnicki, choć trochę ładniejszych też 
Nie każde miasto miało szczęście Świdnicy.
Na grafice (Panorama Oleśnicka 10/95) widzicie jak mogłaby wyglądać ta
pierzeja. W artykule "Generalnie nieźle", z którego została wzięta,
Mirosław Przyłęcki wymienił aż 12 przyczyn, które negatywnie wpłynęły na
efekty odbudowy powojennych zniszczeń w miastach. Podsumowując - takie
były czasy i takie były możliwości.
W 1992 r. zostały przygotowane
dwa projekty kompleksowej rewaloryzacji zabytkowego centrum miasta
(m.in. właśnie ten rysunek) i... chyba na tym się skończyło.
O sprawie jeszcze tu: https://www.olesnica.nienaltowski.net/Bronie_architektow.htm
Artykuł Mirosława Przyłęckiego "Generalnie nieźle"
środa, 17 lutego 2021
Dzień targowy 1929 r.
Zdjęcie chyba już znane, ale tym razem kolorowane (oczywiście przez "sztuczną inteligencję").
Dzień targowy na oleśnickim rynku w roku 1929.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
-
W drugiej kolejności wyszła za mąż Lucyna. Przez przekorę, jak sądzę, pchała się do przedwojennych partii komunistycznych, narzeczony był ko... -
Kolejna widokówka z aukcji internetowej (stąd ten pasek papieru na jezdni z rasowych "kocich łbów"). Ohlauer Strasse (czyli ul. Oł... -
Najnowszy eksponat w mojej, liczącej teraz 5 sztuk, kolekcji wieszaków z Oels. Kilka już opisałem na facebookowym fanpage'u z obietnicą...